σπίτι αρχιτεκτονική διακόσμηση τέχνες πρόσωπα αρχιτέκτονες διακοσμητές διακοσμητικά άρθρα θέσεις προτάσεις




caneplex
lacomar pisani



Το σπίτι του Κλέαρχου, Άνω Σύρος
Γνήσιο κυκλαδίτικο σπίτι μετατρέπεται σε στέκι
Η είσοδος του σπιτιού, από τον δρόμο πέφτει μέσα στην κρεβατοκάμαρα που είναι ταυτόχρονα και καθιστικό και χειμωνιάτικο παραγώνι με το τζάκι του. κρεβάτι είναι χτιστό, όχι γιατί δεν υπάρχουν ξύλα στο νησί (κάτι που ισχύει σε άλλα νησιά) αλλά γιατί οι κάτοικοι δεν είχαν (έπρεπε να πληρώσουν πολλά) πού να πετάξουν τα μπάζα. Έτσι τα βόλευαν όπου μπορούσαν. Το κρεβάτι έναι λοιπόν μπάζα, εγκιβωτισμένα στο διηνεκές. Πάνω από το κρεβάτι υπάρχει ένα sky light ποιότητας φωτογραφικού στούντιο. Η κατασκευή του είναι πρωτόγονη, αλλά το αποτέλεσμα πολύ καλό. Πρόκειται για ένα μικρό σεντόνι τεντωμένο μα σκοινιά μισό μέτρο κάτω από το ταβάνι. Αυτό διαχέει το φώς που είναι από πάνω του.
Απέναντι από το κρεβάτι βρίσκεται το παλιό γνήσιο τζάκι, ένα χτιστό επίσης καθιστικό και ένα μικρό τραπέζι. Το τζάκι είναι βαμμένο σε τόνους πορτοκαλί και κόκκινης ώχρας, σε ένα σύνολο που θυμίζει φωτιά.

Το μπλέ ultramarine ύφασμα, κρύβει πίσω του το παλιό ταβάνι και δημιουργέι αίσθηση πολυτέλειας και αυστηρότητας που διασκεδάζει το αρτ νουβό φωτιστικό.
Το υπνοδωμάτιο ακροβατεί διακοσμητικά ανάμεσα στο 70, το φοιτητικό δωμάτιο και την ελληνική παράδοση.
Το ταβάνι του παιδικού δωματίου κι ένα μέρος του τοίχου του. Η χρωματική σύνθεση είναι υποδειγματική. Το φωτιστικό ακολουθεί ακριβώς τις δυνάμεις του Αντυ Γουόρχολ.
Η σκάλα πρός την βεράντα ανεβαίνει, και μπροστά μας εκτέινεται αμέσως ο λόγος ύπαρξης αυτού του σπιτιού που δεν έιναι άλλος από την υπέροχη θέα όλης της Σύρου και του λιμανιού της..
Το λιμάνι της Σύρου
Το εσωτερικό της παράγκας που βρίσκεται στην ταράτσα. Είναι κατασκευασμένη με χαρτόνια, πισόχαρτα, παλιές πορτες κλπ. Απέναντι σόμπα και πίσω της ένα μικρό μπάρ που μέσα του κρύβει κι ένα ψυγείο. Στα αριστερά παλιό παντζούρι σε ρόλο παραβάν.
Όμορφα υφάσματα καλύπτουν τα πλαινά και παγιδεύουν το φώς μέσα, αναγκάζοντάς το να βγάινει διάχυτο, άνετο και ξεκούραστο, μόνο μέσα απο το σεντόνι.
Η παλιά ξυλόσομπα που καίει ότι καίγεται, είναι η τρανή απόδειξη ότι ο χώρος χρησιμοποιείται και τον χειμώνα.
Τα υλικά κατασκευής της είναι τελείως ταπεινά, ξύλα, κόντρα πλακέ, λινάτσα, σακούλες, χαρτόνια, πισόχαρτα και χρώμα.Είναι απόλυτα μονωμένη, και μέσα σε 4 περίπου τετραγωνικά διαθέτει κρεβάτι, πολυθρόνες, σόμπα για τον χειμώνα, κάβα, ψυγείο, γραφείο, κυάλια, και σύνδεση με το internet!!!
Το διπλανό δωμάτιο είναι μαζί παιδικό γραφέιο, κραβατοκάμαρα και κουζίνα. Υπάρχει εδώ μια υπερυψωμένη κουκέτα που κάτω της φιλοξενεί ένα γραφείο και τα παιχνίδια του παιδιού.

Απέναντι ακριβώς είναι η κουζίνα, και η τραπεζαρία. Η κουζίνα έχει βολευτεί μέσα στη καμινάδα της άλλοτε εστίας. Υπάρχει ένα όμορφο τραπέζι και μια πιατοθήκη. Ο χώροις έιναι τόσο μικρός που έιναι θαύμα, πως γίνεται να εξυπηρετούνται άνετα όλες αυτές οι χρήσεις.
Η επίπλωση όλου του σπιτιού προέρχεται από την γειτονιά, από δωρεές και ευρέσεις σε γωνίες. Παλιά παντζούρια έχουν γίνει χωρίσματα και παραβάν, παλιές πόρτες έγιναν τοίχοι της παράγκας, ενώ οτιδήποιτε βρέθηκε πεταμένο, ή δόθηκε από τη γειτονιά, αξιοπποιήθηκε στο έπακρο..

διαμόρφωση χώρου:Κλέαρχος

Υπάρχουν ακόμα μποέμ τύποι και μποέμ σπίτια στην Ελλάδα;

Καμμιά φορά οι συγκυρίες ή οι ευτυχείς συμπτώσεις μπορεί να μας οδηγήσουν σε μοναδικά αποτελέσματα.

Το συγκεκριμένο σπίτι, του γνωστού πιανίστα της Σύρου Κλέαρχου, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.
Δημιουργήθηκε από κέφι, αλλά και από ανάγκη. Στα ωραία σπίτια όπως και στη ζωή ολόκληρη αυτά τα δύο μεγέθη πάνε πάντοτε μαζί. Βρισκόμαστε στην Άνω Σύρο, τον παραδοσιακό και πολύ ιστορικό οικισμό, που σήμερα έχει ενωθεί ουσιαστικά με την Ερμούπολη και αποτελεί το πάνω μέρος της. Ο Κλέαρχος δεν είναι ντόπιος, ζέι όμως στο νησί ήδη 25 χρόνια. Είναι ένας καλός μουσικός, γνωστός από τις εμφανίσεις του και την παρουσία του γενικά στη ζωή του νησιού. Επιλέγει φυσικά να κατοικήσει στην Άνω Σύρο και βρίσκει ένα γνήσιο σπίτι του οικισμού, το οποίο δεν έχει συντηρηθεί. Είναι ένα αυθεντικό χωριάτικο σπίτι. Αναγκαστικά, αρχίζει κι αυτός να μπαίνει σιγά σιγά στην ρότα, του χωριού. Υπάρχουν εδώ κάποιες προυποθέσεις: Οι μεταφορές είναι εξαιρετικά δύσκολες. Γίνονται με τα χέρια ή με τα μουλάρια. Πρώτο λοιπόν συμπέρασμα, δεν πετάμε τίποτα. Δεύτερο, δύσκολα φέρνουμε εδώ κάτι καινούργιο. Άρα συντηρούμε αυτό που έχουμε εκ των ενόντων, δουλεύοντας προσωπικά. Με αυτές τις παραμέτρους κατά νού μπορούμε να αρχίσουμε να ερμηνεύουμε αυτό το όμορφο σπίτι. Αποτελείται από δυό (κι αυτά μικρά) δωμάτια.

Έτσι σήμερα ο Κλέαρχος μπορεί να περηφανεύεται ότι πέτυχε αυτό που πολλοί ονειρεύτηκαν, αλλα λίγοι κατάφεραν. Να έχει δηλαδή ένα σπίτι, για το οποίο δεν έχει αγοράσει απολύτως τίποτα. Φυσικά ένα μεγάλο (το μεγαλύτερο) μέρος αυτής της επιτυχίας, έχει να κάνει με το χρώμα, την διακόσμηση και την γενικότερη αξιοποίηση όλων αυτών των υλικών κάτι που απαιτεί γνώση, κουλτούρα και καλλιτεχνία στην πράξη.

Κείμενο και φωτογραφίες: Όμορφη Πόλη