η περιπέτειες του ιστορικού κέντρου
Οι Μήδοι που επιτέλους θα διαβούνε, είναι όλοι Έλληνες.
Την έκφραση αυτή "ιστορικό κέντρο της Αθήνας" προφανώς μεταχειρίζονται κάτοικοι ανιστόρητων προαστείων: Το κέντρο αυτής της πόλης (και κάθε πόλης) είχε πάντοτε πορνεία, ναρκωτικά, φτώχεια και αστυνομία.
Ίσως όχι σε τέτοιες ποσότητες.
Για τις ποσότητες, το συνέπτυξε σε μια φράση ο Παπαχελάς: "και τι θα γίνει με κείνους που δεν πρόλαβαν να πουλήσουν διαμερίσματα και τώρα δεν μπορούν να διαβούν την πόρτα του σπιτιού τους;"
Δηλαδή το ιστορικό κέντρο εγκαταλείφθηκε και πουλήθηκε από τους ιστορικούς του κατοίκους, οι οποίοι μετώκησαν στους Θρακομακεδόνες, την Βάρη, το Καπανδρίτι και σε άλλους τόπους δεκτικούς των προφιτερόλ που οικοδομούν εκεί.
Και τώρα εξ ασφαλούς αποστάσεως, επιθυμούν να κάνουν το κέντρο κάτι σαν Παρίσι. Με τη βοήθεια της αστυνομίας, της βίας, της νομοθεσίας, των δικηγόρων και των μέσων που αυτοί αντιλαμβάνονται ως τέτοια.
Τα τεχνάσματα γνωστά: Ρίχνουμε την αξία περιοχών ολόκληρων (βλέπε Λυρική Σκηνή στο Γκάζι -τι βλέπε δηλαδή, μην την είδατε επί το ορθώτερον-) χαρτιά, απολλοτριώσεις οι τιμές εκμηδενίζονται για να κατασκευαστεί τελικά στην περιοχή η σύχρονη gayλαϊκοτραγική λυρική σκηνή με τους τραγουδιστάδες του πόνου του λαού.
Όμορφαααα, που θάλεγε κι ο Ζαμπέτας.
Πίσω από κάθε ενδιαφέρον για το κέντρο κρύβεται κάποιο ενδιαφέρον για την εκμετάλλευσή του. Όμως οι νεώκοποι είναι εντελώς ανιστόρητοι. Κανείς δεν μπόρεσε να εκδιώξει τις δράσεις του κέντρου της Αθήνας που παραμένουν ίδιες (και τοπολογικά) ήδη από την εποχή του Περικλή.
Η παρανομία παράγει κέδρος (μεγάλο) και είναι προς συμφέρον κάποιων Ελλήνων να συντηρείται ως τέτοια. Κι αυτό είναι όλο.
Μια βόλτα στην πλατεία Βικτωρίας και στις φτωχογειτονειές της Μιχαήλ Βόδα, της Αριστομένους και της Αχαρνών, μπορεί να δείξει στον καθένα που δεν φοβάται εκ γενετής το σκούρο δέρμα, ότι πρόκειται για γειτονιές εργατιάς και οικογενειών.
Αντίθετα μια βόλτα πιό κοντά στο κέντρο και σε ακτίνα 300 μέτρων γύρω από τις κρατικές υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένες με το βαρύ έργο του να μας προφυλάσσουν από τον υπόκοσμο είναι ικανή να μας συστήσει αυτοπροσώπως σε όλο το πουταναριό και την ηρωΐνη κάθε απόχρωσης.
Οι νεοναγγελθείσες επιχειρήσεις της αστυνομίας σήκωσαν από την Ομόνοια κάτι ταλαίπωρους που κοιμόντουσαν σε χαρτόκουτα και sleeping bags (αντί να συλλάβουν αυτούς που σχεδίασαν αυτή την πλατεία), δεν απελευθέρωσαν όμως από τα μάγια βουντού τις έρημες αφρικάνες που στέκονται στη γωνία 100 μέτρα πιό κεί στην Γ΄ Σεπτεβρίου, ώστε να πάψουν οι έρημες να εκδίδονται αγεληδόν.
Το ίδιο και οι εθνικόφρονες για λάθος λόγους. Το ίδιο και οι συνασπισμένοι για άλλους λάθος λόγους.
Ο κόσμος αν δεν αδιαφορεί (μεγάλα κόμματα) ματώνει μέσα στην περιχαρακωμένη του άγνοια, κι αυτοί τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση.
Η λύση που προβάλει ως μόνη -βάσει κοινής λογικής- είναι η αφαίρεση του κινήτρου από τους "επιχειρηματίες" που εκμεταλλεύονται την κατάσταση. Κι αν το βασικό κίνητρο είναι το κέρδος, τότε η λύση είναι η νομιμοποίηση.
Όπως στο Άμστερνταμ και αλλού.
Οι πιτσιρικάδες που θα πάνε όπως και νάχει κάποια φορά σε έναν οίκο ανοχής δεν είναι απαραίτητο να γλιστράνε βγαίνοντας σε χρησιμοποιημένα προφυλακτικά, ούτε να συνδέουν το σεξ με την βρώμα, τους νταβατζήδες, τις γριές, τις αδερφές την ηρωίνη και το aids.
Κι επίσης όποιος θέλει να καπνίσει χασίς ( το οποίο καπνίζεται περισσότερο από τον καπνό παντού και από όλους, και είναι και αφορολόγητο) δεν είναι απαραίτητο να κινδυνεύει να συλληφθεί ανά πάσα στιγμή, ενώ δίπλα του άλλοι στη μέση του δρόμου κάνουν απροκάλυπτες ενέσεις ηρωΐνης.
Φυσικά η νομιμοποίηση θα φέρει μεγαλύτερο πρόβλημα. Τώρα είναι όλα παράνομα και γίνεται το σώσε. Δεν τολμάμε να αναλογιστούμε τι θα συμβεί αν κάποιος κάνει το λάθος και τα νομιμοποιήσει.
Δυστυχώς όλα αυτά βασίζονται στην τήρηση των νόμων από εμάς τους ίδιους πρώτιστα και δευτερευόντως από τους εντεταλμένους πρός αυτό τον σκοπό.
Και οι μετανάστες δεν ανήκουν σε καμμία από τις δύο αυτές ομάδες
.
Η λύση μέσω της πολιτικής, ή η πολιτική μέσω της λύσης; Ο χρόνος θα δείξει.
Οι Μήδοι που επιτέλους θα διαβούνε, είναι όλοι Έλληνες.
